• Home
  • Gezondheidszorg per verblijfsstatuut
  • Subsidiair beschermden
  • Subsidiair beschermden

    Medimmigrant vzw - Subsidiair beschermden

    Wie volgens de Belgische asielinstanties niet beantwoordt aan de definitie van vluchteling, kan wel recht hebben op subsidiaire bescherming (ook 'bijkomende bescherming' genoemd) als er een reëel risico is op ernstige schade bij terugkeer naar het herkomstland.

    Deze procedure trad op 10 oktober 2006 in werking. In 2014 werd vooral aan Afghanen dit statuut toegekend. Irak en Syrië vervolledigen de top 3 van de landen waaraan dit statuut het meest gegeven wordt.

    De persoon wordt ingeschreven in het vreemdelingenregister en krijgt in eerste instantie een tijdelijk verblijfsrecht (een elektronische A-kaart)  die jaarlijks hernieuwbaar is tenzij de situatie in het land van herkomst in positieve zin wijzigt. Indien de situatie in het land van herkomst na vijf jaar nog niet  op duurzame wijze verbeterd is, wordt het  verblijf omgezet in een definitief verblijfsrecht.

    De elektronische A-kaart geeft de persoon recht op een ziekte - en invaliditeitsverzekering en op ‘maatschappelijke integratie’ van het OCMW van zijn verblijfplaats. Maatschappelijke integratie houdt de toekenning van financiële steun equivalent aan het leefloon of (begeleiding naar) tewerkstelling in.

    Personen die subsidiaire bescherming genieten, hebben over het algemeen dezelfde rechten als erkende vluchtelingen, zoals het recht op ziekteverzekering. Jammer genoeg bestaan er wel een paar verschillen tussen beide statuten. Zo hebben personen met subsidiaire bescherming en die een handicap hebben geen recht op een integratietegemoetkoming, in tegenstelling tot erkende vluchtelingen.