Feiten :
De betrokkene diende een verzoek tot internationale bescherming in. Als gevolg van een weigeringsbeslissing van de DVZ werd aan de betrokkene een BGV (bijlage 13quinquies) afgegeven. Tijdens de behandeling van het verzoek om internationale bescherming en de beroepen bij de RvV, diende de betrokkene meerdere attesten opgemaakt door een psycholoog over zijn mentale gezondheidstoestand in.
Discussie :
De betrokkene stelde dat de DVZ onvoldoende rekening hield met zijn gezondheidstoestand bij het afleveren van het bevel. Dit is immers tegenstrijdig met de verplichting voorzien in artikel 74/13 van de wet van 15 december 1980, dat als volgt luidt : “Bij het nemen van een beslissing tot verwijdering houdt de minister of zijn gemachtigde rekening met het hoger belang van het kind, het gezins- en familieleven en de gezondheidstoestand van de betrokken onderdaan van een derde land.”
De DVZ daarentegen argumenteerde dat de documenten die de betrokkene indiende onvoldoende zijn om een gezondheidsprobleem waar te nemen gezien ze opgesteld zijn door een psycholoog en niet door een arts en dat de betrokkene blijkbaar geen aanvraag tot machtiging tot verblijf om medische redenen (art. 9ter) ingediend heeft.
De Raad herhaalde in zijn arrest dat het artikel 74/13 de DVZ verplicht om rekening te houden met de gezondheidstoestand van de betrokkene afkomstig uit een derde land vooraleer het afgeven van een bevel. In tegenstelling tot de procedure 9ter vereist deze bepaling immers niet dat de gezondheidstoestand moet geattesteerd worden door een attest opgemaakt door een arts. Doordat de DVZ de attesten van een psycholoog negeerde en het argument gebruikte dat betrokkene geen 9ter indiende, kan niet gesteld worden dat de DVZ rekening hield met de kwetsbaarheid van de persoon.
Beslissing :
De Raad oordeelde dat de beslissing onvoldoende gemotiveerd werd en vernietigde het BGV.
